Η εξαγγελία του ίδιου του Πρωθυπουργού, για την αλλαγή του εκλογικού νόμου, παρά τις αντιδράσεις που υπήρχαν στις τάξεις των δημάρχων, βρήκε στην κοινωνία έδαφος πρόσφορο. Ναι, οι πολίτες, θα ήθελαν να είχαν το δικαίωμα να επιλέγουν τους καλύτερους για τα δημοτικά συμβούλια. Ναι, οι πολίτες ήθελαν να ευνοηθούν ανεξάρτητες υποψηφιότητες που δεν θα είχαν ανάγκη τα κόμματα και τους μηχανισμούς της. Δεν το ήθελε πραγματικά η κυβέρνηση.
Πιστή στη λογική των …περικοπών λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση των αγαθών της προθέσεων (τις οποίες πίστεψαν πολλοί αγαθοί) άρχισε τις εκπτώσεις. Αρχικά, υποτίθεται, ότι ο νόμος θα προέβλεπε ακόμα και την ύπαρξη ανεξάρτητων υποψηφιοτήτων για το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου. Τους ανεξάρτητους δημοτικούς συμβούλους, γρήγορα, τους έφαγε η μαρμάγκα. Μα άν υπάρχουν ανεξάρτητοι σύμβουλοι και εκλεγούν πέντε-έξι τι θα γίνει; Θα υπάρξει κίνδυνος δημοτικής ακυβερνησίας. Έτσι με την πρώτη κιόλας τροποποίηση, όλοι οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι θα έπρεπε, εγγράφως, να δηλώσουν την πίστη τους σε έναν αρχηγό. Από τότε υπήρξε η εκτίμηση ότι έρχεται η σειρά των ανεξάρτητων υποψηφιοτήτων και για το αξίωμα του δημάρχου.
Επειδή όμως από αυτήν την κυβέρνηση μπορεί κανείς να περιμένει τα πάντα και κυρίως δυσάρεστες εκπλήξεις, είναι πιθανό να επανέλθουν. Γνωρίζοντας ότι η συζήτηση δεν θα οδηγήσει πουθενά. Μόνο και μόνο για να ρίξουν την ευθύνη (και υπάρχει ευθύνη) στην ΚΕΔΕ, το ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως στην ανωριμότητα της κοινωνίας. Γιατί η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει ένα, κατά τη γνώμη μου, τεράστιο πρόβλημα. Δεν θυμάμαι, όσο παρακολουθώ το πολιτικό ρεπορτάζ, να μην προχωρά μια «μεταρρύθμιση» την οποία εξήγγειλε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και μάλιστα με την επισήμανση της απελευθέρωσης των τοπικών κοινωνιών απο τα κομματικά δεσμά.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε όταν υποβάλετε σχόλιο, να μην χρησιμοποιείτε υβριστικούς χαρακτηρισμούς και να αποφεύγετε τα greekglish.